از تعادل تا تعلق: تأثیر یک مداخله نوین پیکلبال بر تعادل عملکردی و سرمایه اجتماعی در زنان سالمند
نویسندگان
1 Department of Sports Injuries and Corrective Exercises, Faculty of Sports Sciences, Shahid BahonarUniversity of Kerman, Kerman, Iran
2 Department of Sports Injuries and Corrective Exercises, Faculty of Sports Sciences, Shahid BahonarUniversity of Kerman, Kerman, Iran
3 Department of Sports Injuries and Corrective Exercises, Faculty of Sports Sciences, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran
doi
10.22089/smj.2025.18107.1815چکیده
با افزایش سن، اختلال در تعادل عملکردی و کاهش سرمایه اجتماعی از شایعترین چالشهایی هستند که سالمندان، بهویژه زنان با آن مواجهاند. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر یک برنامه ساختاریافته تمرین پیکلبال به مدت هشت هفته بر تعادل عملکردی و سرمایه اجتماعی زنان سالمند بود. این پژوهش به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی، با طراحی یکسویهکور، روی ۳۶ زن ۶۰ تا ۷۵ ساله (میانگین سنی 41/3±28/67 سال، قد 77/5±58/1 متر و جرم بدن 30/9±66/65 کیلوگرم) انجام شد. شرکتکنندگان به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله، سه جلسه در هفته (هر جلسه به مدت 60 دقیقه) در تمرینات هدایتشده پیکلبال شرکت کرد؛ در حالی که گروه کنترل به فعالیتهای معمول روزمره خود ادامه داد. برای سنجش تعادل عملکردی از آزمون مینی بس و برای ارزیابی سرمایه اجتماعی از نسخه فارسی اعتبارسنجیشده پرسشنامه اونیکس و بولن استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس (آنکووا) نشان داد که گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در تعادل عملکردی (05/0p<) و سرمایه اجتماعی (05/0p<) داشت؛ بر این اساس، پیکلبال بهعنوان یک مداخله ترکیبی با ابعاد اجتماعی و حرکتی، میتواند راهکار مؤثری برای ارتقای تعادل عملکردی و تعاملات روانی-اجتماعی زنان سالمند باشد.
