تحلیل هماهنگی مفاصل اندام تحتانی در اجرای لانج به جلو، با و بدون تیآرایکس
نویسندگان
1 Department of Sport Biomechanics and Rehabilitation, Kinesiology Resaech Center, Kharazmi University, Tehran, Iran
2 Department of Sport Biomechanics and Injury, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran
3 Department of Kinesiology, Texas A&M University-Corpus Christi, Corpus Christi, USA
doi
10.22089/smj.2023.15213.1699چکیده
این مطالعه با هدف تحلیل هماهنگی مفاصل اندام تحتانی در اجرای لانج به جلو، با و بدون تیآرایکس انجام شد. با استفاده از سیستم آنالیز حرکت هشتدوربینه، دادههای کینماتیکی مربوط به اجرای سه مدل مختلف از لانج به جلوی 22 دانشجوی دختر فعال (شامل لانج به جلوی معمولی، لانج به جلو با قرار دادن دست یا پا داخل طناب تیآرایکس) جمعآوری شد. از نرمافزار متلب برای پردازش دادهها و از آزمون تحلیل واریانس در سطح معناداری 05/0≥P برای تحلیل آماری دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد که حرکت لانج بهعنوان یک تمرین زنجیره حرکتی بسته و زانومحور، حاصل حرکت همفاز مفاصل اندام تحتانی است. در اجرای لانج با قرارگیری پا داخل طناب تیآرایکس، درگیری مفصل ران افزایش و درگیری مفصل مچ پا کاهش نشان داد؛ در حالی که در اجرای لانج با گرفتن طناب تیآرایکس در دست، درگیری مفصل مچ پا بیشتر و درگیری مفصل ران کمتر بود. با توجه به نتایج بهدستآمده، فرضیه وجود همافزایی بین مفاصل ران و مچ پا تأیید شد. با توجه به افزایش تغییرپذیری هماهنگی در فاز بالا آمدن در لانج، پیشنهاد میشود افرادی با مشکلات تعادلی یا ضعف عضلانی در هنگام اجرای این حرکت، کنار یک تکیهگاه بایستند و در صورت لغزش یا افتادن از تکیهگاه کمک بگیرند.
