مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات چهار سر ران و همسترینگ در بازیکنان نخبه فوتبال زن و مرد حین حرکت فرود تک‌پا

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه تندرستی و بازتوانی در ورزش دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی،

2 دانشیار گروه تندرستی و بازتوانی در ورزش، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه طب ورزشی، پژوهشکده علوم زیستی ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران.

doi
10.22089/smj.2022.12151.1572
چکیده

هدف از مطالعه‌ی حاضر بررسی تفاوت‌های موجود بین فعالیت الکترومایوگرافی عضلات زانو بین زنان و مردان فوتبالیست نخبه در حرکت فرود تک‌پا بود. نمونه‌های تحقیق، 38 فوتبالیست نخبه استان تهران (19 نفر زن و 19 نفر مرد) بودند. فعالیت الکترومایوگرافی عضلات چهارسرران و همسترینگ آزمودنی‌ها حین آزمون فرود تک‌پا، اندازه‌گیری شد. جهت مقایسه فعالیت عضلانی فعالیت عضلانی فیدبکی و فیدفورواردی عضلات چهارسرران و همسترینگ زنان و مردان از آزمون آماری تی مستقل استفاده شد. یافته‌ها نشان داد بین فعالیت فیدفورواردی عضلات راست رانی (001/0=P)، پهن داخلی (01/0=P)، پهن خارجی (03/0=P)، فعالیت فیدبکی عضلات نیم وتری (001/0=P) و دو سر رانی (02/0=P) در زنان و مردان فوتبالیست نخبه تفاوت معناداری داشت. فراخوانی عضلات نیم‌وتری زنان نسبت به مردان با تاخیر گزارش شد (006/0=p). همچنین فعال شدن زودهنگام عضلات پهن خارجی زنان، نسبت به مردان در هنگام حرکت فرود تک‌پا مشاهده شد (001/0=p). نتایج مطالعه حاضر نشان داد، فعالیت فیدفورواردی بیشتر عضلات چهارسر زنان، تاخیر در شروع فعالیت عضلات نیم‌وتری و فعال شدن زودهنگام عضلات پهن خارجی در زنان نسبت به مردان، در تکلیف فرود تک‌پا، زنان را مستعد آسیب بیشتر رباط متقاطع قدامی می-داند. بنابراین، می‌توان بیان کرد که یکی از دلایل آسیب رباط متقاطع قدامی در زنان، وجود نقص‌هایی در سیستم کنترل نروماسکولار آن‌ها می‌باشد. درنتیجه، تقویت و بهبود سیستم عصبی عضلانی عضلات همسترینگ، خصوصا در زنان به‌منظور پیشگیری از آسیب رباط متقاطع قدامی توصیه می‌گردد.