اثرآنی ماساژ کف پایی بر الگوی فشار کف پایی در افراد مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا حین راه رفتن

نویسندگان

1 استادیار گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

4 . استادیار بیومکانیک ورزشی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

doi
10.22089/smj.2022.12167.1570
چکیده

هدف از مطالعة حاضر بررسی اثر آنی ماساژ بر توزیع فشار کف پایی افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا حین راه رفتن است. 15 نفر از افراد مبتلا به بی‌ثباتی مچ پا در این پژوهش شرکت کردند. پارامترهای اوج فشار کف پایی، اوج نیرو، زمان رسیدن به اوج نیرو و نرخ بارگذاری در نواحی ده‌گانة پا حین راه رفتن، قبل و بعد از ماساز اندازه‌گیری و ثبت شد. نتایج نشان دادند حداکثر فشار کف ‌پایی در متاتارسال اول (034/0p=) و حداکثر نیروی در نواحی متاتارسال اول (03/0p=)، بخش میانی پا (045/0p=) و بخش داخلی پاشنه (005/0p=) بعد از ماساژ کاهشی معنادار داشت. زمان رسیدن به حداکثر فشار کف‌پا در ناحیة میانی پا (041/0p=) و زمان رسیدن به حداکثر نیرو در ناحیة میانی پا پس از ماساژ افزایش معناداری نشان داد (041/0p=). نرخ بارگذاری در هیچ‌کدام از نواحی پا، بین قبل و بعد ماساژ تفاوت معناداری نداشت. بر اساس نتایج حاضر می‌توان ماساژ را مداخله‌ای برای بهبود توزیع فشار و متعاقب آن کاهش بروز آسیب مجدد و کاهش اثرات منفی این نوع آسیب پیشنهاد کرد.

کلیدواژه‌ها