تأثیر مصرف حاد کافئین بر کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز پلاسما پس از یک جلسه فعالیت مقاومتی در مردان ورزشکار

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد فیزیولوژی ورزشی- دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 . استادیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 . استادیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.22059/jsb.2015.57288
چکیده

براساس برخی شواهد مصرف کافئین قبل از فعالیت ورزشی بر آسیب عضلانی بدن اثر­ می‌گذارد. هدف پژوهش حاضر بررسی مصرف 6 میلی‌گرم بر کیلوگرم کافئین متعاقب یک جلسه فعالیت ورزشی مقاومتی بر کراتین کیناز (CK) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) در مردان فعال بود. 20 دانشجوی پسر رشتۀ تربیت بدنی (سن 25/1±22/21 سال، قد 88/6±13/175 سانتی‌متر، وزن 10/7±22/69 کیلوگرم و شاخص تودة بدن 21/2±21/22 کیلوگرم بر متر مکعب، به‌صورت تصادفی در دو گروه دارونما (10n=) و کافئین (10n=) تقسیم شدند و یک ساعت پیش از فعالیت مقاومتی به‌صورت دوسوکور کافئین یا دارونما دریافت کردند. فعالیت مقاومتی شامل یک مرحله تمرین دایره­ای در 5 ایستگاه و هر ایستگاه شامل 3 نوبت بود که هر نوبت با 75 درصد یک تکرار بیشینه در 8 تا 10 تکرار انجام گرفت. نمونه­های خونی قبل از مصرف کافئین یا دارونما، بلافاصله پس از تمرین، 24 و 48 ساعت بعد از تمرین جمع­آوری شد. نتایج نشان داد تمرین مقاومتی موجب افزایش معنادار سطوح آنزیمی CK (013/0P=) و LDH (001/0P=) شد. اما این تغییرات بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت (05/0P≥). به‌نظر می‌رسد مصرف 6 میلی‌گرم بر کیلوگرم کافئین قبل از فعالیت مقاومتی نمی­تواند موجب کاهش شاخص­های آسیب عضلانی در خون شود.