فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آلودگی نانوپلاستیک­ها به طور گسترده­ای در محیط­های آبی پراکنده است و به یک معضل جهانی تبدیل شده­است. این مطالعه با هدف بررسی افزودن غلظت­های مختلف نانوپلاستیک پلی استایرن به غذای بچه ماهی کلمه خزری (Rutilus caspicus) با میانگین وزنی g 14/0± 37/1 و تاثیر آن بر بقا، پاسخ­های ایمنی اختصاصی (ایمنوگلوبولین و لیزوزیم) و ایمنی غیراختصاصی (AST، ALT و ALP)، برخی شاخص­های استرس (گلوکز و کورتیزول) و فعالیت پارامتر­های آنتی اکسیدانی (SOD، CAT و MDA) به مدت 30 روز انجام شد. بدین منظور، 384 قطعه بچه ماهی کلمه به طور تصادفی در 4 تیمار آزمایشی S0، S1، S2 و S3 (به ترتیب 0، 5، 25 و 50 میلی گرم نانوپلاستیک در کیلوگرم غذا) توزیع گردید. بر اساس نتایج به دست آمده، میزان گلوکز، کورتیزول و هر سه آنزیم کبدی در بچه ماهیان با افزایش غلظت نانوپلاستیک افزایش یافت. در حالیکه، بالاترین میزان فعالیت آنزیم لیزوزیم و ایمونوگلوبین در گروه کنترل مشاهده شد. همراه با کاهش سطح پارامتر­های ایمنی، فعالیت آنزیم­های آنتی اکسیدانی SOD و CAT با افزایش غلظت نانوپلاستیک کاهش یافت اما محتوای MAD مقدار افزایشی را نشان داد. بنابراین، انتظار می­رود غلظت­های بالای نانوپلاستیک در محیط­های آبی و یا حتی قرار گرفتن بچه ماهیان کلمه به مدت طولانی در معرض ذرات نانوپلاستیک می­تواند باعث آسیب­های جدی اکستیداتیو و تضعیف سطح ایمنی بدن گردد.