تحلیلی ساختاری از نقش دادگاههای بینالمللی در توسعهی حقوق بینالملل
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری حقوق بین الملل دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22034/jlr.2020.185246.1697چکیده
اگر سامانهی حقوق بینالملل بهعنوان مجموعهی قواعدی معرفی شود که حاکم بر شکلگیری و تحول قواعد جاری در جامعهی بینالمللی است، آنگاه بررسی جایگاه هر مؤلفه در این سامانه متأثر از شناخت جایگاه آن در جامعه خواهد بود. نوشتار حاضر در ابتدا به بررسی ماهیّت جامعهی بینالمللی و تأثیر عنصر گوهری شناخت ماهیّت آن در تعیین کارکرد هنجارین محاکم پرداخته و پس از آن تلاش دارد عناصر توجیهکنندهی منزلت محاکم بین المللی در جامعهی بینالمللی را تبیین نماید. تعبیر هنجارین از مفهوم جامعهی بینالمللی از طریق مفهوم «مرجعیّت حقوقی» قابلتوجیه است، لذا شناخت مرجعیت در حقوق بینالملل کلید شناخت جامعهی بینالمللی و فهم کارکرد نهادهای قضایی در این مرجعیت است. ازآنجاکه تعاملی دائمی میان ساختار و کارکرد نهادها وجود دارد، این تعامل مستمر بهواسطهی گردش «معنی» در نظامهای اجتماعی محقق و تضمین میشود. درنتیجه نقش دادگاههای بینالمللی در مرجعیت حقوقی تابعی است از مشارکت آنها در توسعهی معنایی قواعد حقوق بینالملل.به همین دلیل سلسله مراتبی میان دادگاه های بین المللی ایجاد می شود که بازتابی از سلسله مراتبی نظام معنایی خواهد بود