ژئوشیمی، پتروژنز و تحولات ماگمایی دایکهای اولیوینگابرویی جنوب شهرستان گرمی، استان اردبیل
نویسندگان
1 Department of Geology, Faculty of Sciences, Lorestan University, Khorramabad, Iran
2 Department of Geology, Faculty of Earth Sciences, Shahid Beheshti Universiry, Tehran, Iran
3 Department of Geology, Payame Noor University, 19395-3697 Tehran, I. R. of Iran
doi
چکیده
مجموعهای از دایکهای اولیوینگابرو در شمالغرب ایران و در جنوب-جنوبغرب شهرستان گرمی (استان اردبیل) با روند شمالی-جنوبی در پهنه تالش برونزد دارد. کانیشناسی اصلی دایکهای اولیوینگابرو شامل: بلورهای پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن (اوژیت) و اولیوین با کانیهای فرعی بیوتیت، آمفیبول، آپاتیت، کانیهای فلزی و زیرکن است. بافت بیشتر این سنگها پورفیری، گرانولار و افیتیک است و به لحاظ ژئوشیمیایی ماگمای مولد این سنگها دارای سرشت آلکالن است. نمودار عنکبوتی با بیهنجاری مثبت سرب نشانگر آلایش پوستهای و غنیشدگی با نسبت بالای LREE نسبت به HREE بیانگر خاستگاه مرتبط با گوشته غنی شده است. روند تغییرات اکسیدهای مختلف نسبت به فراوانی SiO2 بیانگر تحول ماگمایی طی تفریق است. منشأ ماگمای این سنگ با اندکی متاسوماتیسم، وابسته به مذاب و سیال صفحه فرورو است. بر اساس شواهد بیان شده ممکن است این اولیوینگابروها در یک حوضه کششی پشت قوس ناشی از فرورانش پوسته اقیانوسی شاخه شمالی نئوتتیس واقع در بین بلوکهای تورید-آناتولی ارمنستان جنوبی به زیر پوسته قفقاز و ارمنستان تشکیل شده باشند.
