مینرالشیمی و سنگشناسی دایک لامپروفیری کوه گویپشتی (شمالغرب مراغه، آذربایجان شرقی)
نویسندگان
1 Department of Earth Sciences, Faculty of Natural Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran
2 Department of Earth Sciences, Faculty of Natural Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran
3 Department of Earth Sciences, Faculty of Natural Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran
4 Department of Earth Sciences, Faculty of Natural Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran
doi
چکیده
منطقه کوه گویپشتی در فاصله 30 کیلومتری شمالغرب مراغه، در استان آذربایجان شرقی قرار دارد. دایک لامپروفیری کوه گویپشتی در درون نهشتههای رسوبی شمشک جایگیری کرده است و با توجه به شواهد چینهشناسی به طور احتمالی، سن سیمرین پیشین را دارد. کانیهای اصلی تشکیلدهنده دایک لامپروفیری شامل: پلاژیوکلاز (آندزین-اولیگوکلاز)، بیوتیت (استونیت)، فلوگوپیت، اولیوین و کلینوپیروکسن (دیوپسید) است. در مقاطع میکروسکوپی، سنگهای لامپروفیری دارای بافت اوسلار هستند. در این دایک لامپروفیری، متوسط ترکیب شیمیایی کلینوپیروکسنها En42.3Wo46Fs11.7 و متوسط ترکیب شیمیایی پلاژیوکلازها Ab51.74An30.92Or17.34 است. با توجه به ویژگیهای کانیشناسی و شواهد ژئوشیمیایی، نمونههای لامپروفیری مطالعه شده از نوع کرسانتیتها با ماهیت کالکآلکالن هستند. نمودارهای عنکبوتی ترسیم شده برای نمونههای لامپروفیری نیز نشانگر غنیشدگی عناصر کمیاب خاکی سبک (LREE) و عناصر ناسازگار نسبت به عناصر کمیاب خاکی سنگین (HREE) است. منشأ ماگمای این سنگها ممکن است از گوشته گارنتلرزولیتی با نرخ ذوب بخشی اندک باشد. دایک لامپروفیری کوه گویپشتی در یک محیط درون صفحهای و در محیطهای کششی پس از برخورد صفحات تشکیل شده است و احتمال دارد در محل حوضهها و گسیختگیهای مرتبط با سیستم گسلی جایگیری کرده باشد.
