حیات و مراتب آن در سورۀ نحل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران. تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.30513/qd.2024.5796.2301چکیده
سورۀ نحل سورهای است که از حیث بیان تنوع صورتها و تبیین مراتب هستی و حیات و طبیعت، در سراسر قرآن کریم منحصربهفرد است. سخنان این سوره در باب پیدایش، مراتب و ماهیت حیات، «خلق و امر الهی»، «جرَیان و سرَیان» آن، گونهها، کیفیت، حقّانیت و حقیقتمداری حیات، کلیّات و جزئیات مربوط به انواع آن، در آب و هوا و زمین، از آبزیان دریایی گرفته تا انواع چهارپایان و اشاره به انواع منافع خوراکی، نوشاکی و پوشاکی و ترابری آنها و نیز پرندگان و زنبور عسل و موجودات دیگر، درخور توجه است. روشن است که هدف این سوره از چنین تبیینهایی، تذکار انسان و برانگیختن عزم او برای شناخت این مراتب تمامناشدنی حیات و طی طریق رشد و معرفت الهی و تبعیت از اوامر «عدل و احسان و ایتاء ذیالقربی و خویشتنداری از فحشا و منکر و بغی» و رسیدن به «حیات طیبۀ» روحی و معنویای است که در سیرۀ شخصیتهای بزرگِ این سوره، از خلیل(ع) تا خاتم(ص) متجلی شده است. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل محتوا و استناد به منابع کتابخانهای، برداشتهای نوینی را از این منظومۀ بزرگ و گویای قرآنی ارائه داده است.