بررسی رابطهی اسکان مجدد و سرمایهی اجتماعی در نواحی روستایی (مطالعه موردی روستاهای سیلزده شرق استان گلستان)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه گنبد، گنبد، ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
بارش بارانهای شدید در مرداد 1384 در نواحی شرقی استان گلستان منجر به رخداد دو سیل ویرانگر گردید که این سیلابها ازجمله خسارتبارترین سیلهای رخداده در کشور بود. بهمنظور جلوگیری از تکرار مجدد رویداد سیل در مناطق سیلزده، به جابهجایی محدود 3 روستا و جابهجایی توأم با تجمیع یازده روستای شهرستانهای کلاله و مراوهتپه که در سیلابهای اخیر گرگان رود و سرشاخههای آن خسارات زیادی دیده بودند، به منطقه فراغی اقدام گردید. هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی تأثیرات جابهجایی روستاهای آسیبدیده از سیل بر میزان سرمایه اجتماعی ساکنین محلی با استفاده از شاخصهای ذهنی است. بدین منظور سه قلمرو اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی و انسجام و همبستگی اجتماعی برای مطالعه سرمایه اجتماعی در ناحیه موردمطالعه انتخاب شد. جامعهی آماری این پژوهش، خانوارهای محلی ساکن در روستاهای محدودهی مطالعاتی است که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 200 سرپرست خانوار بهعنوان حجم نمونه تعیین شدند. همچنین تجزیهوتحلیل دادهها با بهرهگیری از نرمافزار SPSS انجامشده است. جهت مقایسه دو الگوی جابهجایی محدود و تجمیع، از آزمون t نمونههای مستقل استفاده گردید. نتیجه این آزمون نشاندهنده آن است که بین الگوهای اسکان مجدد تفاوت معنیداری درزمینه میزان تغییرات سرمایه اجتماعی وجود ندارد. تحقیق بیانگر بهبود وضعیت مشارکت در هر دو الگوی اسکان مجدد، عدمتغییر در شاخص همبستگی و انسجام اجتماعی و کاهش میزان شاخص اعتماد اجتماعی در دو الگوی موردمطالعه است. پیشنهاد میگردد تا با حمایت از تشکیل و توسعه نهادهای مردمنهاد زمینههای تقویت انسجام و اعتماد بین اهالی فراهم گردد.