تحلیل ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان

نویسندگان

1 گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان،تهران، ایران

2 دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران ایران

3 گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

doi
10.22089/spsyj.2025.18134.2578
چکیده

هدف این پژوهش تحلیل ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان: براساس رویکرد داده بنیاد است. این مطالعه با رویکرد موردی کیفی و با مشارکت معلم تربیت‌بدنی مقطع ابتدایی صورت گرفته است. نمونه‌گیری به روش هدفمند و با استفاده از تکنیک اشباع نظری انجام شد که طی آن، 18 نفر از آگاهی‌دهندگان کلیدی برای شناسایی چارچوب شاخص‌های ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان انتخاب و با آن‌ها مصاحبه شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته (با گروه‌های کانونی) و مطالعه اسناد بوده است. برای تأمین روایی و پایایی پژوهش از روش ارزیابی لینکلن و گوبا استفاده شد. مدل این پژوهش بر اساس الگوی استراوس و کوربین طراحی شده است. در این پژوهش چهار مقوله ویژگی‌های فردی و شخصیتی کودک، ویژگی‌های محیطی و اجتماعی، ویژگی‌های مربیگری و ویژگی‌های فرهنگی به عنوان شرایط علی، عوامل اقتصادی، عوامل محیطی، عوامل قانونی، عوامل تربیتی عوامل اصلی زمینه ای، عوامل آموزش ورزشی و نظارت والدین به عنوان مقوله های مداخله گر در نظر گرفته شده است پژوهشگر با توجه به مجموعه مفاهیمی که از تحلیل مصاحبه‌ها و کدهای نهایی استخراج شده، مقوله فرعی بخش راهبرد را؛ راهبردهای آموزشی و تمرینی برای توسعه هوش بدنی کودکان نام‌گذاری کرده است. بخش آخر مدل ظرفیت‌های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان شامل پیامدهای جسمانی و حرکتی، پیامدهای روانی، پیامدهای اجتماعی و پیامدهای آموزشی و تحصیلی است.