الگوی ساختاری رابطه رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با مشارکت ورزشی: نقش واسطهای خودکارآمدی و شایستگی ادراک شده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، مدرس گروه روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی طبری، بابل، ایران
2 گروه تربیت بدنی، واحد ماکو، دانشگاه آزاد اسلامی، ماکو، ایران.
3 استادیار، گروه تربیت بدنی گرایش رفتار حرکتی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی ، موسسه آموزش عالی طبری ، بابل، ایران
doi
10.22089/spsyj.2025.18577.2612چکیده
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی روابط ساختاری بین رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با خودکارآمدی، شایستگی بدنی ادراک شده و مشارکت ورزشی دانش آموزان نوجوان طراحی شد. مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران بودند. حجم نمونه شامل 384 نفر (192 پسر و 192 دختر با دامنه سنی 16 الی 18 سال) بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از مقیاس رفتار عادلانه معلمان، پرسشنامه خودکارآمدی برای کودکان، پرسشنامه خودتوصیفی بدنی و پرسشنامه مشارکت در کلاس تربیت بدنی برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش و از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری AMOS برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مثبت و معنادار ساختاری بین خودکارآمدی (44/0=β)، شایستگی بدنی (39/0=β) و مشارکت ورزشی (25/0=β) با رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی وجود داشت. علاوه بر این، ارتباط مثبت و معناداری نیز بین خودکارآمدی (38/0=β) و شایستگی بدنی (30/0=β) با مشارکت ورزشی دانشآموزان مشاهده شد. همچنین، خودکارآمدی (16/0=β) و شایستگی بدنی (11/0=β) بهطور معناداری رابطه بین رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی و مشارکت ورزشی را میانجیگری کردند. نتیجه گیری: معلمان تربیت بدنی با رفتارهای عدالتمحور قوی، میتوانند مشارکت دانشآموزان را در کلاسهای تربیت بدنی افزایش دهند. لذا، ضروری است که معلمان تربیت بدنی به رفتارهای حمایتی و عدالتمحور توجه کنند تا انگیزه و مشارکت ورزشی دانشآموزان را بهبود بخشند.