فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: تشنگی و خشکی دهان یکی از شایع ترین علائم در بیماران نارسایی مزمن کلیوی است . پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر تراشه یخ و اسپری آب بر تشنگی، خشکی دهان و اضافه وزن بیماران تحت همودیالیز صورت گرفت. مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی سه گروهی با 90 بیمار تحت همودیالیز بود. روش نمونه گیری در دسترس و تخصیص آن ها به سه گروه 30 نفره به صورت تصادفی بود. گروه A مداخله با تراشه یخ، گروه B مداخله با اسپری آب و گروه C گروه کنترل بودند. مقیاس NRS (جهت بررسی شدّت و ناراحتی تشنگی) و XI (جهت ارزیابی میزان خشکی دهان) قبل از هر جلسه دیالیز استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار 27 SPSS و آزمون کای اسکوئر، آنالیز واریانس یک طرفه و تعقیبی شفه تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که تفاوت بین سه گروه در میانگین شدّت و ناراحتی تشنگی، خشکی دهان و اضافه وزن قبل و بعداز مداخله معنی دار بود (0.05 p< ). در گروه تراشه یخ میانگین و انحراف معیار شدّت تشنگی از 86.94 ± 4.1 به 1.52 ± 3.76، ناراحتی تشنگی از 1.91 ± 5.2 به 1.61 ± 3.73 و خشکی دهان از 23.46 ±5.39 به 30.9±3.18 کاهش یافت. اختلاف میانگین اضافه وزن در گروه تراشه یخ و اسپری آب معنادار نبود (p>0.05 ). اما در دو گروه نسبت به گروه کنترل معنادار بود (p>0.05) نتیجه گیری: استفاده از تراشه یخ در کاهش شدّت، ناراحتی تشنگی و خشکی دهان در گروه تراشه یخ مؤثرتر از اسپری آب است. بنابراین می توان بیماران را به مصرف تراشه یخ توصیه کرد.