ارزیابی نقش آبگرمکنهای خورشیدی در کاهش مصرف چوب سوخت جنگلنشینان زاگرس مرکزی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
2 استادیار، گروه علوم جنگل، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
doi
10.30466/jfrd.2019.120728چکیده
تخریب عرصههای جنگلی برای رفع نیازهای سوختی جنگلنشینان آسیبهای جبرانناپذیری به این منابع وارد ساخته است. استفاده از انرژیهای نو بهویژه بهرهگیری از انرژی خوشیدی راهکار موثری برای جایگزینی چوب سوخت در روستاهای جنگلی است. یکی از ابزارهای مورد استفاده برای گرمکردن آب از روش انرژی خورشیدی، آبگرمکنهای خورشیدی است که استفاده از آن روز بهروز درحال افزایش است. در این پژوهش اثر بهکارگیری آبگرمکنهای خورشیدی در کاهش وابستگی خانوارهای جنگلی شهرستان لردگان در استان چهار محال و بختیاری به چوب هیزمی بررسی شد. در مجموع 40 خانوار که به مدت سه سال از آبگرمکن خورشیدی استفاده کردهاند، در قالب سه روستای لهدراز، لیرابی و سرپوت در بخش مرکزی شهرستان لردگان مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج این پژوهش قبل از نصب آبگرمکنهای خورشیدی متوسط مصرف سالانه چوب هیزمی برای گرم کردن آب برابر 17/19 مترمکعب برای هر خانوار بوده است، که این مقدار بعد از نصب آبگرمکن به 72/2 متر مکعب کاهش یافته است. این کاهش 86 درصدی مصرف چوب نشان از موفقیت بهکارگیری آبگرمکنهای خورشیدی برای کاهش مصرف چوب سوخت در روستاهای جنگلی شهرستان لردگان دارد.