ارتباط خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی دانشجویان ورزشکار: نقش واسطهای راهبردهای مقابلهای
نویسندگان
1 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار؛ ایران
3 عضو هیات علمی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه حکیم سبزواری
4 عضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22089/spsyj.2020.8570.1926چکیده
هدف از پژوهش حاضر تبیین روابط ساختاری بین خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی ورزشکاران با توجه به نقش واسطهای راهبردهای مقابلهای تکلیف مدار و هیجانمدار بود. پرسشنامههای خودکارآمدی ورزشی، راهبردهای مقابلهای و اضطراب رقابتی بین 200 ورزشکار داوطلب رشتههای مختلف انفرادی و تیمی توزیع گردید. جهت تعیین روابط میان متغیرها از روش مدلسازی مسیری-ساختاری و نرمافزار پی ال اس2 استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد علاوه بر ارتباط معنادار بین خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی در مسیر مستقیم، خودکارآمدی ورزشی به طور غیرمستقیم و بهواسطه تأثیرگذاری بر راهبردهای مقابلهای انتخاب شده از طرف ورزشکار موجب تعدیل اضطراب رقابتی ورزشکاران میشود. بررسی دقیقتر مدل حاکی از آن است که مسیر غیرمستقیم خودکارآمدی ورزشی به راهبردهای تکلیفمدار به اضطراب رقابتی با ضرایب مسیر بالاتر و شاخص تی بزرگتر، مسیر قویتر برای تبیین نقش واسطهای راهبردهای مقابلهای در ارتباط بین خودکارآمدی ورزشی و اضطراب رقابتی است.
