اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر تاب آوری و خودکارآمدی تمرینی ورزشکاران نوجوان
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، مشهد، ایران
3 گروه تربیت بدنی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران
doi
10.22089/spsyj.2018.5518.1576چکیده
هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر تابآوری و خودکارآمدی تمرینی در ورزشکاران نوجوان بود. به این منظور، 30 ورزشکار نوجوان (شهر گرگان) بهطور تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه 15 نفر) جای گرفتند. دوره آزمایشی متشکل از 12 جلسۀ 90 دقیقهای آموزش مهارتهای ارتباطی بود که به مدت چهار هفته به طول انجامید. اندازهگیریها در پیشآزمون و پسآزمون با استفاده از مقیاس تابآوری کونور و داویتسون (2003) و مقیاس خودکارآمدی باندورا (1997) انجام شد و دادههای حاصله با استفاده از تحلیل کوواریانس در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که پس از کنترل سطوح پیشآزمون، نمرههای تابآوری و خودکارآمدی تمرینی در گروه آزمایشی به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل قرار دارد. براساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجهگیری کرد که آموزش مهارتهای ارتباطی، روش موثری برای افزایش تابآوری و خودکارآمدی تمرینی در ورزشکاران نوجوان میباشد.