تاثیر شدت تمرینات هوازی و بی‌هوازی بر میزان تکانشگری مردان جوان ورزشکار

نویسندگان

1 دانشجوی مقطع دکتری تخصصی رشته علوم اعصاب، دپارتمان علوم اعصاب، دانشکده فناوری های نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران

2 کارشناس روانشناسی و مشاوره، دانشگاه پیام نور واحد گز، اصفهان

doi
10.22089/spsyj.2017.2681.1278
چکیده

هدف اصلی این مطالعه بررسی تأثیر شدت تمرینات هوازی و بی‌هوازی بر میزان تکانشگری در مردان جوان ورزشکار بوده است. تعداد 66 ورزشکار با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و بر اساس شدت تمرینات هوازی و بی‌هوازی،37 ورزشکار در گروه بی‌هوازی و 29 ورزشکار در گروه هوازی قرار گرفتند. 35 فرد غیرورزشکار نیز به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. میزان تکانشگری همۀ شرکت‌کنندگان به واسطۀ پرسش‌‍‍‍‍‍‍‍نامۀ تکانش‌گری بارت، مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگان ورزشکار در همۀ عوامل پرسش‌‍نامه و نیز در نمرۀ کل، اختلاف معناداری با غیر‌ورزشکاران دارند. در مقایسۀ ورزشکاران هوازی و بی‌هوازی نیز مشخص شد که عوامل مرتبۀ اول توجه و مداومت در ورزشکاران هوازی به میزان قابل‌توجهی کمتر از ورزشکاران بی‌هوازی می‌باشد. به طور خلاصه می‌توان گفت که ورزش‌های هوازی و بی‌هوازی در کاهش میزان تکانشگری نقش ایفا می‌کند.