بررسی تأثیر تمرینات مقاومتی بر بیان ژن P53 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تهران

2

3 دانشگاه علوم پزشکی تبریز

4

doi
10.32592/jru.6.1.1
چکیده

سابقه و هدف: سرطان پروستات از شایع ترین سرطان ها در مردان است که سالانه موارد بسیاری از آن منجر به مرگ می شود. پروتئین سرکوبگر P53 ازجمله شاخص هایی است که شواهد موجود نشان می دهد سطوح بالای آن در سرم افراد مبتلا به سرطان، با کاهش سرعت رشد سلول های سرطانی در ارتباط است. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد فعالیت ورزشی سطوح P53 را تغییر می دهد. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات مقاومتی بر بیان ژن P53 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات طراحی و اجرا شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی بود که جامعه آماری آن، مردان50 تا 65 سال مبتلا به سرطان پروستات بودند. به روش نمونه گیری در دسترس، 40 نفر انتخاب و به طور تصادفی، به دو گروه تقسیم شدند. در گروه اول، از فعالیت مقاومتی استفاده شد و گروه دوم به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. پروتکل تمرینی شامل یک دوره تمرین مقاومتی بود. داده های به دست آمده با نرم افزار آماری SPSS نسخه 20 در سطح معناداری 0.05 P≤ تحلیل شد. یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش، قبل از شروع مداخله، سطوح سرمی P53 از نظر آماری اختلاف معناداری بین دو گروه نداشت (0.05≥ P )، ولی بعد از 8 هفته مداخله، اختلاف معناداری بین مقادیر این متغیر با قبل از مداخله در گروه تمرینات مقاومتی مشاهده شد (0.000= P )، اما تفاوت بین گروه کنترل بعد از 8 هفته معنادار نبود (0.05≥ P ). نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر، می توان گفت که تمرینات مقاومتی باعث افزایش معنادار سطوح سرمی پروتئین سرکوبگر P53 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات و درنتیجه، کنترل و کمک به درمان این سرطان می شود.