موفقیت و عوارض سنگ شکنی برون اندامی در بیماران مراجعه کننده به بخش سنگ شکنی بیمارستان کوثر شهر سمنان
نویسندگان
1
2
3
4
5
6 دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
10.32592/jru.6.1.29چکیده
سابقه و هدف: درمان با سنگ شکنی برون اندامی ( ESWL ) روشی کم هزینه و با طول مدت بستری کوتاه است. با وجود این، عوارض متعددی برای این روش ذکر کرده اند. این مطالعه با هدف بررسی میزان موفقیت و عوارض ESWL طراحی شد. مواد و روش ها: در یک مطالعه مقطعی ، تمامی پرونده های موجود در بخش سنگ شکن با توجه به معیار های ورود و خروج، از فروردین ماه سال 1393 تا فروردین ماه سال 1396 بررسی شدند. اطلاعات اولیه قبل از انجام سنگ شکنی شامل خصوصیات دموگرافیک بیمار، و همچنین موفقیت درمان و عوارض مورد بررسی قرار گرفتند . یافته ها: میزان موفقیت سنگ شکنی 81.4درصد بود که با جنس، سن و شاخص توده ی بدنی رابطهی معناداری نداشت. میانگین اندازه ی سنگ ها 5.4 ± 10.9 میلی متر بود و موفقیت سنگ شکن با اندازه ی سنگها رابطه داشت. بیشترین فراوانی محل سنگ مربوط به کالیس تحتانی راست و سپس لگنچه ی چپ بود. بیشترین عوارض اکیموز (84.3درصد)، هماچوری (20.6درصد) و درد شدید (15.3درصد) بود. بروز عوارض در بیماران با اندازه سنگ و همچنین محل سنگ رابطه معنی داری داشت p<0.01) ). سنگ هایی که در لگنچه و کالیس تحتانی بودند، بیشترین عوارض را در پی داشتند . نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که ESWL میزان موفقیت بالایی دارد و روش درمانی مناسبی برای سنگ های ادراری است و اندازه ی سنگ در میزان موفقیت آن مؤثر است. اندازهی سنگ برای انتخاب این روش بسیار مهم است .