فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: واریکوسل شایع ترین یافته بالینی در مردان نابارور است. مکانیزم دقیق واریکوسل که باعث اختلال در عملکرد بیضه می شود، کمتر شناخته شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع ناتوانی جنسی و سطح تستوسترون قبل و بعد از عمل واریکوسلکتومی در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان سینا از سال 2018 تا 2019 طراحی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مداخله ای، 115 بیمار دارای واریکوسل که کاندید جراحی واریکوسلکتومی بودند، به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. چک لیست اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه مقیاس بین المللی عملکرد نعوظ قبل و 3 ماه پس از جراحی تکمیل شد. معاینه بالینی و سونوگرافی برای تعیین گرید واریکوسل و آزمایش خون برای تعیین سطح سرمی تستوسترون نیز قبل و 3 ماه پس از جراحی انجام شد. برای تجزیه وتحلیل آماری داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. یافته ها: میانگین سطح تستوسترون قبل و بعد از جراحی حدود 124 نانوگرم بر دسی لیتر اختلاف داشت (به طور میانگین7.8 ± 23.6 درصد افزایش یافته بود) که این اختلاف معنی دار بود. نمره پرسش نامه اختلال نعوظ قبل و 3 ماه پس از جراحی نیز به طور معنی داری بهبود یافته بود. به این معنی که در دسته بندی این پرسش نامه، از تعداد اختلال نعوظ شدید و متوسط به طور معنی داری کاسته و به اختلال نعوظ خفیف یا بدون اختلال به طور معنی داری افزوده شده است. نتیجه گیری: به طورکلی می توان نتیجه گرفت که جراحی واریکوسلکتومی در افراد دارای واریکوسل باعث افزایش سطح سرمی تستوسترون می شود. همچنین جراحی واریکوسلکتومی باعث بهبود معنی دار در ضایت جنسی و اختلال نعوظ افراد دارای واریکوسل نسبت به وضعیت پیش از جراحی می شود.