اثر دیابت ملیتوس بر سطح سرمی آنتی ژن اختصاصی پروستات
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2
3
4
5
6 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
doi
10.30699/acadpub.jru.4.2.52چکیده
زمینه و هدف: دیابت ملیتوس یک بیماری مزمن متابولیک بوده که شیوع گسترده آن به همراه عوارض خطرناکی همچون بدخیمی است. گزارشات اخیر حاکی از کاهش ریسک سرطان پروستات در بیماران دیابت ملیتوس است. هدف از این تحقیق بررسی اثر دیابت بر سطوح سرمی PSA در میان مردان مبتلا به دیابت است که مشکلی در دستگاه ادرار گزارش نداده اند. مواد و روش ها: مطالعه حاضر روی ۷۵ مورد مبتلا به دیابت و ۷۵ مورد غیردیابتی هم سن به صورت تصادفی ساده در بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ انجام شد. اطلاعات دموگرافیک بیماران از جمله سن، مدت زمان ابتلا به دیابت ملیتوس، وجود نفروپاتی دیابتی، آنتی ژن اختصاصی پروستات سرم ( PSA ) (کل و آزاد) ثبت و با گروه شاهد مقایسه شدند. یافته ها: بیماران دیابتی و گروه شاهد از نظر سن و سال، اختلاف آماری معنی داری نداشتند. میانگین سطح سرمی PSA کل و آزاد، در بیماران دیابتی ۰/۰۴ ± ۱/۶۳ نانوگرم در میلی لیتر و ۰/۱۴±۰/۲۰ و در افراد سالم ۰/۹۱± ۲/۳۶ و ۴۷/۳۲±۰ / ۰ بود که سطح سرمی PSA کل و آزاد و نسبت آن ها در گروه دیابتی نسبت به افراد سالم به طور معنی داری کم تر بود (۰/۰۰۱ < P ). آزمون همبستگی ضریب پیرسون حاکی از نبود ارتباط آماری بین مدت زمان دیابت و شاخص های PSA بود (۰/۰۳ , R = =۰/۷۴ P ) و ارتباط معنی داری بین HbA۱C با PSA کل و آزاد و نسبت آن ها وجود داشت. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه، حاکی از ارتباط آماری معکوس بین HbA۱C و شاخص های PSA بود در حالیکه هیچ ارتباطی با مدت زمان دیابت مشاهده نشد. شاخص PSA به طور معنی داری در بیماران تحت درمان با انسولین نسبت به بیماران با روش های دیگر درمانی پایین تر بود.
