بررسی اثر دانسیته آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSAD) و حجم پروستات روی تطابق بین نمونه برداری سوزنی (TRUS) و نمونه نهایی بعد از پروستاتکتومی رادیکال
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
2
3
4 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
doi
10.30699/jru.4.1.33چکیده
زمینه و هدف: در حال حاضر، امتیازبندی گلیسون متداول ترین و کاربردی ترین روش در بافت شناسی سرطان پروستات است که اطلاعات گسترده ای در مورد پیش اگهی بیماران در اختیار پزشکان می گذارد و پایه اصلی در انتخاب روش درمان بیماران است. این مطالعه به منظور بررسی اثر دانسیته آنتی ژن اختصاصی پروستات ( PSAD ) و حجم پروستات روی تطابق بین نمونه برداری سوزنی پروستات و نمونه نهایی بعد از رادیکال پروستاتکتومی طراحی گردیده است. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت آینده نگر، به بررسی نتایج پاتولوژی مربوط به ۶۸ بیمار که تحت درمان رادیکال پروستاتکتومی قرار گرفته بودند، پرداخته است. امتیاز گلیسون بیماران قبل و بعد از عمل مقایسه گردیده است. همچنین، تأثیر PSAD وسایل پروستات بر میزان تطابق دو نمونه بررسی شد. یافته ها: محدوده سنی افراد شرکت کننده ۷۹-۵۹ سال با میانه سنی ۶۴ سال بود. مقایسه نمره گلیسون نشان داد که فقط در ۲۴ نفر از ۶۸ نفر شرکت کنندگان تطابق وجود دارد. میانگین امتیاز گلیسون در نمونه برداری سوزنی ۴/۶ و در پروستاتکتومی رادیکال ۷/۱ بود که تفاوت آماری این دو معنادار بود. نتایج حاصله از مطالعه نشان داد که PSAD در نقاط ۰/۲۵ و ۰/۲۳ و ۰/۱۹۵ و ۰/۲۲ بیش ترین میزان حساسیت و ویژگی را در تمایز گروه با تطابق از گروه غیر مطابق دارا می باشد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که تطابق قابل توجهی بین درجه گلیسون نمونه برداری سوزنی پروستات و درجه گلیسون نمونه نهایی بافت حاصل از پروستاتکتومی پروستات، در محدوده PSAD بین ۰/۱۹۵ و ۰/۲۸ وجود دارد. به همین دلیل PSAD و درجه گلیسون متغیرهای قابل اعتمادی برای پیش بینی موارد عدم تطابق به حساب می آیند.