بررسی فراوانی درگیری کپسول کلیه و انفیلتراسیون چربی پری نفریک در رنال سل کارسینوما بعد از پارشیال نفرکتومی
نویسندگان
1
2 دانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشگاه بین المللی امام خمینی
4 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
5 دانشگاه علوم پزشکی ایران
6
7
doi
10.30699/jru.3.1.5چکیده
زمینه و هدف : امروزه پارشیال نفرکتومی اندیکاسیون ویژه ای در جراحی تومورهای کلیوی دارد. به دلیل تمایل رو به افزایش جراحان به پارشیال نفرکتومی لاپاراسکوپیک و در نتیجه دستکاری بیشتر بافت حاشیه تومور، بحث هایی پیرامون باقی ماندن سلول های بدخیم پس از جراحی وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی تهاجم به کپسول کلیوی و انفیلتراسیون چربی پری نفریک در بیماران مبتلا به رنال سل کارسینوما که تحت عمل پارشیال نفرکتومی قرار گرفته اند، بوده است. مواد و روش ها : داده های بالینی و نمونه های پاتولوژیک ۱۰۱ بیمار مبتلا به رنال سل کارسینوما که تحت پارشیال نفرکتومی قرار گرفته بودند، بررسی شد. تعداد ۶۱ بیمار تحت پارشیال نفرکتومی لاپاراسکوپیک و ۴۰ بیمار تحت پارشیال نفرکتومی باز قرار گرفتند. تمام نمونه ها توسط یک یوروپاتولوژیست بررسی شدند. درجه هسته ای فورمن، مارژین جراحی و شیوع تهاجم به کپسول کلیوی و انفیلتراسیون چربی پری نفریک مشخص شد. یافته ها : میانگین اندازه تومور، ۴۰/۷ میلی متر (۱۵ تا ۱۲۰) بود. در تمامی بیماران، کپسول کلیوی و چربی پری نفریک دست نخورده، به همراه تومور برداشته شد. درگیری مارژین جراحی در ۴ بیمار تحت پارشیال نفرکتومی لاپاراسکوپیک مشاهده شد. سه بیمار، در طول پیگیری عود نداشتند (مدت پیگیری ۱۲، ۱۶ و ۲۴ ماه برای هر مورد). بیمار چهارم علی رغم انجام عمل رادیکال نفرکتومی طی ۳۰ ماه پیگیری فوت شد. نتیجه گیری : با توجه به نتایج این مطالعه، احتمال تهاجم به کپسول کلیوی و انفیلتراسیون چربی پری نفریک پایین است و بنابراین، دستکاری و حذف چربی پری نفریک برای دستیابی بهتر به تومور، خطر باقی ماندن سلول های بدخیم را افزایش نخواهد داد.