فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: هدف از مطالعۀ پیش رو، ارزیابی تأثیر سلول های بنیادیِ دهنده بر بهبود بقای پیوند و کاهش نیاز به مصرف داروهای سرکوبگر ایمنی در بیماران پیوند کلیه است. مواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی دو گروه بیمار وارد مطالعه شدند؛ بدین صورت که تعداد ۵ بیمار افزون بر پیوند کلیه از دهندۀ غیر خویشاوند ( Living Unrelated Donor )، هم زمان سلول های بنیادی تهیه شده از خون محیطی دهنده ( cells/case ۱۰ ۹ × ۲۳-۱۸) را در چهار نوبت، پیش و پس از پیوند دریافت کردند (گروه مداخله)؛ و تعداد ۸ بیمار فقط پیوند کلیه را از دهندۀ غیر خویشاوند دریافت کردند (گروه کنترل). میزان کایمریسم در خون محیطی، براساس تطابق نداشتنِ HLA و به روش تلفیقی PCR-flowcytometry در ماه های اول، سوم و دوازدهم پس از پیوند مشخص شد. یافته ها: ۵/۱۲% بیماران در گروه کنترل، عفونت CMV و ۵/۳۷% عفونت ادراری، داشتند و ۱۲/۵% دچار مشکلات گوارشی شدند. ۵ مورد از ۸ بیمار گروه کنترل (۶۲/۵%) در مقایسه با ۲ بیمار از ۵ موردِ گروه مداخله، حملات ردِ حادِ پیوند را نشان دادند. افزون بر این، در هر گروه تعداد یک مورد ردِ تسریع یافته گزارش شد. ارزیابی کایمریسم فعال محیطی در دو بیمار با پیوند پایدار و با عملکرد نرمال نشان داد که تا سه ماه پس از پیوند، کایمریسم محیطی قابل تشخیص بوده و در حضور کایمریسم هیچ گونه علائمی از حملات رد پیوند گزارش نگردید. نتیجه گیری: تزریق سلول های بنیادیِ دهنده، می تواند در گیرندۀ پیوند کلیه، کایمریسم محیطی ایجاد کند و این تزریق با بهبود عملکرد پیوند و افزایش بقای آن ارتباط مستقیم دارد.