مفهوم قرآنی «شاکله» از پندار جبرگرایی تا حقیقت خلقت ثانویه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی علامه حسنزاده آملی(ره)، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران؛ دانشآموخته سطح 4 حوزه علمیه خراسان
doi
10.30513/qd.2024.2830.1588چکیده
قرآن کریم اعمال هر فرد را بر اساس «شاکلۀ» او معرفی فرموده و همین امر خاستگاه دیدگاهها و نتیجهگیریهای متنوع شده است. اگر شاکله ریشه در آفرینش آدمی داشته باشد، گونهگونی ماهیتهای بشری و نوعی جبر در صدور رفتارها، از نتایج محتمل آن خواهد بود. اما اگر شاکله پدیدهای خودساخته باشد، کشف زمینهها و عوامل دخیل در آن اهمیت مییابد. این مقاله میکوشد به شیوۀ توصیفی-تحلیلی مفهوم و مقصود از شاکله و عوامل شکلگیری آن را تبیین کند. نتایج بررسی نشان میدهد شاکلۀ آدمی شخصیت اخلاقی خودساخته و خلقوخوی ثانوی فرد است که متأثر از عواملی چون زمینههای ژنتیکی، وراثتی و شخصیتی، غرایز، گرایشهای فطری، قوۀ عاقله، محیط اجتماعی و فرهنگ پیرامونی و عنصر اختیار و انتخاب فرد شکل میگیرد. ازاینرو ضمن منتفی شدن جبرگرایی در اعمال، نقش علم اخلاق و تربیت در ایجاد شاکله و متقابلاً نقش شاکله در بروز رفتارها، مسئلۀ نیت و خلوص آن و مسئلۀ خلود روشن میشود. نتیجۀ این پژوهش در حوزههای مختلف مطالعات اسلامی مانند جبر و اختیار، خلود، ماهیت و فلسفۀ علم اخلاق، علوم تربیتی و برخی مسائل دانش اخلاق مانند اخلاص، کاربرد آشکار دارد.