بررسی اثر تنظیمکنندههای رشد گیاهی بر ریزازدیادی سرو کهنسال ابرکوه (Cupressus sempervirens L. var. horizontalis (Mill) Gord)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابعطبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2 استادیار، گروه علومباغبانی، دانشکده کشاورزی و منابعطبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
3 استادیار، گروه علوم خاکشناسی، دانشکده کشاورزی و منابعطبیعی، دانشگاه یزد، ایران
doi
10.30466/jfrd.2019.120684چکیده
در این پژوهش قابلیت پرآوری سرو چهارهزارساله ابرکوه با استفاده از تنظیمکنندههای رشدی اکسین و سیتوکنین در شرایط درون شیشهای بررسی شد. این آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در شش تکرار و هر تکرار حاوی سه ریزنمونه اجرا شد. ریزنمونههای جوانه جانبی در محیط کشت اختصاصی گیاهان چوبی (WPM) در دو آزمایش مجزا با تیمارهای مختلف شامل تنظیمکنندههای رشد سیتوکنینهای (Kin، BA، TDZ و 2ip) در پنج سطح (0، 1/0، 5/0، 1 و 2 میلیگرم در لیتر) و همچنین اثر ترکیبی 1/0 میلیگرم در لیتر از سیتوکنینهای Kin، BA، TDZ و 2ip با 01/0 میلیگرم در لیتر IBA مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین تعداد شاخه در تیمار (66/2) در محیطکشت WPM حاوی 01/0 میلیگرم در لیتر IBA با 1/0 میلیگرم بر لیتر BA و بیشترین طول شاخه (cm 85/1) در محیط حاوی 1/0 میلیگرم در لیتر تنظیمکنندههای رشد سیتوکنین و فاقد IBA حاصلشده است. برای ریشهزایی از محیط کشتهای WPM، SH، LS حاوی چهار سطح (0، 2، 5/2 و 3 میلیگرم در لیتر) IBA و NAA و نیز کینتین در چهار سطح (0، 5/0، 1 و 2 میلیگرم در لیتر) استفاده شد که تنها در محیط کشت WPM حاوی 2 میلیگرم در لیتر کینتین در برخی از نمونهها ریشه حاصل شد.