سنگنگاری و زمینشیمی تودههای آتشفشانی میو-پلیوسن شمال شهر بابک، با نگرشی بر ماگماتیسم آداکیتی نئوژن
نویسندگان
1 گروه پترولوژی و زمینشناسی اقتصادی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
2 گروه پترولوژی و زمینشناسی اقتصادی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
3 دانشگاه صنعتی شاهرود - دانشکده علوم زمین
4 شاهرود- بلوار دانشگاه- دانشگاه صنعتی شاهرود- دانشکده علوم زمین
5 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
6 بخش زمینشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
سنگهای آتشفشانی میو-پلیوسن شمال شهر بابک (تودههای تریشکوه، میدوک و سارا) در استان کرمان بخشی از کمربند ماگمایی ارومیه-دختر است که از نوع آندزیت و داسیت هستند. این سنگها دارای بافت پورفیری و درشتبلورها شامل: پلاژیوکلاز، سانیدین، آمفیبول، بیوتیت و کوارتز است. بر اساس بررسی دادههای زمینشیمیایی، این سنگها مجموعهای از سنگهای آهکی-قلیایی پتاسیم متوسط تا پتاسیم بالا را تشکیل دادهاند و از عناصر LREE و LILE غنی و از Nb و Ti تهی شدهاند. در نمودارهای بهنجار شده با کندریت دارای شیب ملایمی از عناصر نادر خاکی سبک به سمت عناصر نادر خاکی سنگین و بدون بیهنجاری منفی اوروپیوم هستند و در یک محیط فرورانشی متعلق به حاشیه فعال قارهای شکل گرفتهاند. این سنگها حاوی مقادیر بالای La/Yb، SiO2، Sr و Sr/Y و مقادیر پایینتر MgO، Y و Yb نسبت به سنگهای آتشفشانی آهکی–قلیایی معمولی هستند و ویژگیهای آداکیتی پر سیلیس را دارد. تهیشدگی از عناصر نادر خاکی سنگین و Y نشاندهنده حضور گارنت و هورنبلند در سنگ منشأ است. بر اساس دادههای بالا منشأ این سنگها شاید گارنت–آمفیبولیت باشد که در اثر فرورانش لیتوسفر اقیانوسی نئوتتیس به زیر پهنه ایران مرکزی حاصل شده است.
