فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دیابت نوع2 یک بیماری­ متابولیکی و متفورمین یکی از پرمصرف­ترین داروهای کاهندۀ قند خون در این بیماران است. مطالعات نشان­ داده است ورزش نقش مهمی در بهبود نیمرخ چربی و کنترل قند خون در بیماران دیابتی نوع2 دارد. هدف این پژوهش، بررسی اثر تمرین تناوبی روی دوچرخۀ ‌کارسنج بر مقاومت ­به ­انسولین و نیمرخ چربی مردان دیابتی نوع2 تحت درمان با متفورمین بود. 36 مرد مبتلا به دیابت نوع2 مصرف‌کنندۀ متفورمین (میانگین سن 08/3 ±08/46 سال، شاخص تودۀ ­بدنی 32/2±1/30 کیلوگرم­ بر متر مربع) انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه تمرین تناوبی (هشت هفته تمرین تناوبی، 3 روز در هفته، 35 تا50 دقیقه تمرین با 40 تا 55 درصد ضربان قلب ذخیره) و کنترل تقسیم شدند. مقادیر ناشتایی کلسترول ­تام (TC)، تری­گلیسرید (TG)، لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL-C)، لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL-C)، انسولین،گلوکز و هموگلوبین گلیکوزیله در قبل و بعد از هشت هفته تمرین اندازه­گیری شد. داده‌ها از طریق تحلیل ­واریانس با اندازه­گیری مکرر وt  مستقل در سطح معناداری 05/0> αتحلیل شدند. نتایج نشان­ داد مقادیر سرمی انسولین، گلوکز، TG، TC، LDL-C، هموگلوبین گلیکوزیله و شاخص مقاومت ­به ­انسولین در گروه تمرین به­طور معنا­داری کاهش یافت (05/0>P)، ولی این تغییرات در گروه کنترل معنا­دار نبود (05/0<P). همچنین مقادیر  HDL-Cدر گروه تمرین با افزایش غیرمعنا‌داری همراه بود (05/0<P). با توجه به تأثیرات مطلوب تمرین تناوبی بر شاخص مقاومت ­به­ انسولین، هموگلوبین گلیکوزیله و نیمرخ لیپیدی به­نظر می‌رسد این شیوۀ تمرین روی دوچرخۀ کارسنج را می‌توان یک روش درمانی غیرتهاجمی برای افراد دیابتی نوع2 مصرف­کنندۀ متفورمین معرفی کرد.