شناسایی عوامل بازدارنده مشارکت مدرسان دانشگاهها در دورههای یادگیری الکترونیکی
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار دانشکده علوم انسانی دانشگاه پیامنور تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری برنامهریزی آموزش از راه دور، دانشگاه پیامنور تهران، تهران، ایران
4 دانشیار دانشکده علوم انسانی دانشگاه پیامنور تهران، تهران، ایران
5 دانشیار دانشکده علوم انسانی دانشگاه پیامنور تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش شناسایی و رتبهبندی موانع عمده بازدارنده مشارکت استادان دانشگاه اصفهان در دورههای یادگیری الکترونیکی پیش از راهاندازی عملی این دورهها و هدف دیگر آن شناخت تأثیر متغیرهای جمعیتشناختی بر میزان بازدارندگی این موانع و ارائه راهکارهایی برای رفع نگرانی و جلب همکاری استادان در این زمینه بوده است. نوع پژوهش توصیفی – پیمایشی است. برای حصول منظور، ابتدا با بررسی ادبیات تحقیق الگویی مفهومی برای دستهبندی موانع مشارکت استادان پیشنهاد و موانع در سه گروه شخصی، نگرشی و زمینهای طبقهبندی شد و سپس، بر اساس این الگو پرسشنامه محققساختهای تهیه شد و در بین یک نمونه 50 نفری از استادان گروههای آموزشی ارائهدهنده دورههای یادگیری الکترونیکی در دانشگاه اصفهان که به روش تمام شماری انتخاب شده بودند، توزیع شد. دادهها با استفاده از نرمافزار Spss و در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد: الف. بازدارندههای زمینهای ( با میانگین وزنی معادل2/3) بیشترین و بازدارندههای نگرشی ) با میانگین وزنی 02/3( و شخصی )با میانگین وزنی71/2) کمترین میزان بازدارندگی را در ارتباط با مشارکت استادان در دورههای یادگیری الکترونیکی دارند. ب. متغیرهای جمعیتشناختی تدریس با کمک رایانه و نیز مرتبه علمی بر بازدارندگی موانع شخصی، متغیر مدرک تحصیلی بر بازدارندگی موانع نگرشی و متغیر جنسیت بر بازدارندگی موانع زمینهای تأثیرگذار است.