تأثیر برخی عوامل فیزیوگرافی و مشخصههای درختان بلوط ایرانی (Quercus brantii var. persica) بر زیتوده ریشههای مویین (بررسی موردی: جنگل هشتادپهلو-لرستان)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.30466/jfrd.2019.120691چکیده
هدف این پژوهش تعیین ارتباط برخی عوامل فیزیوگرافی (جهت، شیب و ارتفاع) و مشخصههای درختان دانهزاد بلوط ایرانی شامل ارتفاع، قطر برابرسینه و قطر تاج با مقدار زیتوده ریشههای مویین در جنگل هشتادپهلو-لرستان است. بدین منظور در امتداد دامنههای جنگل، درختان سالم بلوط به روش تصادفی انتخاب و در زیر تاج و در جهت شمالی و جنوبی آنها نمونهبرداری از عمق صفر-15 و 15-30 سانتیمتری خاک انجام و سپس زیتوده و کربن ریشههای مویین اندازهگیری شد. نتایج تجزیه واریانس و آزمون t مستقل بهترتیب برای عامل جهت و ارتفاع نشان داد که این عوامل بر مقدار زیتوده ریشههای مویین درختان بلوط مؤثر بوده و بیشترین مقدار زیتوده در جهت غربی و ارتفاع 1870-1670 متر از سطح دریا مشاهده شد (01/0>P). در رویشگاه نتایج تجزیه واریانس نشان داد که عامل شیب بر مقدار زیتوده ریشههای مویین درختان بلوط تأثیرگذار نیست و ضرایب همبستگی پیرسون نشان داد با افزایش ارتفاع و قطر برابرسینه درختان بلوط مقدار زیتوده و کربن موجود ریشههای مویین آنها کاهش مییابد (05/0>P).