نقش خستگی هیجانی ناشی از تدریس مجازی و استرس شغلی در پیش بینی فرسودگی شغلی معلمان جوان و میانسال
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2021.19624چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش، بررسی نقش خستگی هیجانی ناشی از تدریس مجازی و استرس شغلی در پیش بینی فرسودگی شغلی معلمان جوان و میانسال بود.روش کار: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بوده و جامعه ی آماری این پژوهش را کلیه ی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان خوی به تعداد 1378 نفر تشکیل داده اند که با مراجعه به جدول کرجسی و مورگان(1970) تعداد 300 نفر بر اساس نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های خستگی عاطفی چن و همکاران (2019)، پرسشنامه استرس شغلی(HSE) و پرسشنامه فرسودگی شغلی مزلج، جمع آوری و با استفاده از آزمون های رگرسیون چندگانه و T مستقل تحلیل شدند.نتایج: یافته ها نشان داد که خستگی هیجانی ناشی از تدریس مجازی با (r=0/58) در سطح معنی داری (p<0/01) فرسودگی شغلی را پیش بینی می کند و استرس شغلی معلمان در دوران پاندمی کرونا نیز با (r=0/68) در سطح معنی داری (p<0/01) فرسودگی شغلی در معلمان را پیش بینی می کند. همچنین بین استرس شغلی و خستگی هیجانی ناشی از تدریس مجازی در بین معلمان جوان و معلمان میانسال تفاوت مشاهده شد.نتیجه گیری: به نظر می رسد که خستگی هیجانی در دوران کرونا اثرات نامطلوبی بر وضعیت معلمان به ویژه بر فرسودگی شغلی آنان دارد.