مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و درمان شناختی_ رفتاری بر انعطاف پذیری کنشی و پریشانی روانشناختی زنان آسیب دیده از خیانت همسر
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2
3 دانشگاه صنعتی کرمانشاه
doi
10.32598/shenakht.12.1.1چکیده
مقدمه : خیانت زناشویی به آسیبهای متعددی در افراد منجر و موجب کاهش انعطافپذیری کنشی و افزایش پریشانی روانشناختی میشود؛ لذا مداخلات درمانی جهت افزایش انعطافپذیری کنشی و کاهش پریشانی روانشناختی زنان آسیب دیده از خیانت همسر باید مورد توجه قرار بگیرد. هدف : هدف از پژوهش حاض ر مقایسه اثربخشی درمان هیجانمدار و درمان شناختی_ رفتاری بر انعطافپذیری کنشی و پریشانی روانشناختی زنان 20 تا 40 ساله آسیب دیده از خیانت همسر بود. روش : این پژوهش، یک مطالعه نیمه تجربی است. تعداد 45 زن آسیب دیده از خیانت همسر در 4 ماهه اول سال 1402 مراجعه کننده به مراکز مشاوره نیروی انتظامی با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و در سه گروه 15 نفره درمان هیجانمدار، شناختی- رفتاری و گروه کنترل، پرسشنامههای انعطافپذیری کنشی کانور و دیویدسون (2003) و پریشانی روان شناختی کسلر و همکاران (2003) را پیش، پس از مداخله و پس از 2 ماه پیگیری تکمیل نمودند. دادهها با تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر و با نرمافزار spss22 تجزیهوتحلیل شد. یافته ها : نتایج نشان داد درمان شناختی_ رفتاری و هیجانمدار در ارتقاء انعطافپذیری کنشی و کاهش پریشانی روانشناختی اثربخش بودند (01/0 > P ). در پریشانی روانشناختی درمان شناختی- رفتاری اثربخشی بیشتری داشت (05/0 > P )، اما در انعطافپذیری کنشی بین دو مداخله درمانی تفاوت وجود نداشت (05/0 < P ). نتیجه گیری : نتایج به دست آمده حاکی از اثربخشی درمان شناختی_ رفتاری و هیجان مدار بر انعطافپذیری کنشی و پریشانی روانشناختی زنان آسیب دیده از خیانت همسر بود. همچنین درمان شناختی- رفتاری نسبت به درمان هیجانمدار، اثربخشی بیشتری در کاهش پریشانی روانشناختی داشت.