راههای تبیین مجملات قرآنی از نگاه اصولیان و قرآنپژوهان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران؛ دانشآموخته سطح 4 حوزه علمیه خراسان
3 گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران
doi
10.30513/qd.2022.4675.2025چکیده
از مباحث مطرح در دانش اصول و علوم قرآن، «مجمل و مبیّن» است که نشان میدهد برخی از خطابات قرآنی نیازمند بیانی هستند تا مقصود الهی را با تمام ابعاد و جوانب بازگویند. از اینرو، راههایی جهت تبیین این مجملات بیان شده است. این مقاله به روش توصیفی ـ تحلیلی در پی بازکاوی و تحلیل راهکارهای تبیین مجملات قرآنی در دانش اصول و علوم قرآن است. بررسی کتابهای اصولی از گذشته تا حال نشان میدهد که دانش اصول نزد پیشینیان در این موضوع پربارتر عمل کرده و مبحثی با عنوان بیان در آثار اصولی حضور داشته که میان مبیّن با مجمل پیوند برقرار میساخته و امروزه کمرنگ شده است. در آثار اصولی، توجه بر راههای بیان معطوف به نفس آیات و اقوال و افعال پیامبر(ص) بوده است؛ اما در آثار قرآنپژوهی، این دایره توسعه پیدا کرده و بر قرائن گوناگونی در تبیین مجملات قرآنی تکیه میشود و تطبیقات فراوان قرآنی در آنها وجود دارد. تعامل مباحث علوم قرآن و علم اصول، موجب رشد و پختگی و کارایی هریک از آن دو میگردد. لازم است بحث مجمل و مبیّن بازطراحی جدیدی شود و به «اجمال و بیان» تغییر یابد و در محورهای اجمال مفهومی، اجمال مصداقی و اجمال در مقام عمل تنظیم شود.