مقایسه سرعت پردازش، توجه انتخابی، برنامه ریزی و ناگویی هیجانی در کودکان طلاق و کودکان عادی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تهران

2 دانشگاه علوم پزشکی اراک

3 پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای

4

doi
10.32598/shenakht.11.5.76
چکیده

مقدمه : طلاق و پیامدهای رفتاری آن برکودکان اثرات نامطلوب زیادی دارد به همین دلیل بررسی عوامل روانشناختی موثر بر این پیامدها از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف : این پژوهش با هدف مقایسه سرعت پردازش، توجه انتخابی، برنامهریزی و ناگویی هیجانی در کودکان طلاق و کودکان عادی انجام شد. روش : طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع علی – مقایسهای بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر و پسر مقطع ابتدایی 8 تا ۱2 سال مناطق 14 و 15 شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 بود که تعداد 80 نفر کودک طلاق و 80 نفر کودک عادی به روش نمونهگیری در دسترس و بهصورت هدفمند انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادهها از مقیاس عصب- روانشناختی کانرز (2004) و مقیاس ناگویی هیجانی بگبی و همکاران (1994) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تی مستقل به کمک نرمافزار SPSS نسخه 24 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها : آزمون تی، تمام متغیرهای پژوهش شامل سرعت پردازش، توجه انتخابی، برنامهریزی و ناگویی هیجانی در دو گروه کودکان طلاق و کودکان عادی تفاوت معناداری دارد (05/0> P ). بر این اساس، در متغیرهای سرعت پردازش، توجه انتخابی و برنامهریزی میانگین نمره گروه کودکان عادی بالاتر از گروه کودکان طلاق بود، اما در مؤلفههای ناگویی هیجانی شامل دشواری در شناسایی احساسات، دشواری در توصیف احساسات و تفکر عینی میانگین کودکان طلاق از گروه کودکان عادی بیشتر بود. نتیجه گیری : با توجه به نتایج میتوان گفت طلاق والدین عاملی برای بروز مشکل در سرعت پردازش، توجه انتخابی، برنامهریزی و ناگویی هیجانی کودکان محسوب میشود، بنابراین توجه و رسیدگی به فرزندان طلاق اهمیت دارد.