ارائه مدل ساختاری اعتیاد به بازی های آنلاین بر اساس طرد اجتماعی و توانمندی شناختی با نقش میانجی اجتناب هیجانی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

2 دانشگاه علوم پزشکی تهران

3 دانشگاه علوم پزشکی تهران

4 دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.32598/shenakht.11.1.26
چکیده

مقدمه: استفاده بیمارگونه از بازیهای رایانهای در سالها ی اخیر به یکی از مهمترین دغدغههای متخصصان در حوزه سلامت روان تبدیل شده است. هدف: هدف این پژوهش ارائه مدل ساختاری اعتیاد به بازیهای آنلاین بر اساس طرد اجتماعی و توانمندی شناختی با نقش میانجی اجتناب هیجانی بود. روش: روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‏ ی‏ آماری شامل تمامی دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی 1402-‏ 1401 بود که 226 نفر از آن ها به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ‏ها با استفاده از پرسشنامههای اعتیاد به بازی های آنلاین وانگ و چانگ (2002)، تواناییهای شناختی نجاتی (1392)، طرد اجتماعی همسال لو- ویسل و همکاران (2013) و پرسشنامه اجتناب هیجانی کندی (2015) جمع آوری، با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS نسخه 20 و Amos نسخه 22 تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که ضرایب مسیرهای مستقیم طرد اجتماعی (18/0 β= ، 004/0 P= ) و توانمندی شناختی به اجتناب هیجانی (62/0 β= ، 001/0 P< )، طرد اجتماعی (50/0 β= ، 001/0 P< )، توانمندی شناختی (25/0 β= ، 009/0 P= ) و اجتناب هیجانی به اعتیاد به بازیهای آنلاین (39/0 β= ، 001/0 P< ) معنیدار بود. نتایج اثرات غیر مستقیم نیز نشان داد که اجتناب هیجانی در این مدل نقش میانجیگری دارد (005/0 P< ). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که طرد اجتماعی و توانمندی شناختی از طریق میانجیگری اجتناب هیجانی بر اعتیاد به بازیهای آنلاین اثر میگذارند؛ بنابراین برگزاری کارگاه هایی با هدف کاهش و پیشگیری از اعتیاد به به بازیهای آنلاین توصیه می شود.