پیش بینی اختلال شخصیت مرزی بر اساس ترومای دوران کودکی با نقش میانجی اجتناب تجربه ای

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه

doi
10.32598/shenakht.10.6.142
چکیده

مقدمه: با توجه به شیوع بالا و تأثیرات منفی اختلالات شخصیتمرزی شناخت هرچه بیشتر این اختلال و شناسایی عوامل و متغیرهای پیشبینیکننده این اختلال مهم است. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیشبینی اختلال شخصیتمرزی بر اساس ترومای دوران کودکی با نقش میانجی اجتناب تجربهای انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعهیآماری شامل کلیهی بیماران مرد با تشخیص اختلال شخصیت مرزی بستری در بیمارستانهای روانپزشکی شهر شیراز در سال 1401 بود که با استفاده از نمونهگیری هدفمند 60 نفر انتخاب شد. جمعآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه ترومایکودکی(2003) ، پرسشنامه اجتناب تجربه ای(2011) و مقیاس کوتاه علائم اختلال شخصیتمرزی(2009) انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل مسیر، معادلات ساختاری و استفاده از نرم افزار Smart PLS استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که بین ترومای دوران کودکی و اجتناب تجربهای ارتباط معنادار و مثبتی وجود دارد(711/0 R 2 = ؛ 05/0 p< ). یافته های تحلیل مسیر نیز نشان داد که ترومایکودکی در پیشبینی اختلال شخصیتمرزی نقش معناداری دارد(ضریب مسیر 546/0) و نیز اجتنابتجربهای در رابطه بین ترومایکودکی با اختلال شخصیت مرزی نقش میانجی دارد به نحوی که ضریب مسیر به 304/0کاهش معنادار را نشان داده است(05/0 p< ) نتیجه گیری: نتایج نشان داد که اجتناب تجربهای نقش میانجی در پیشبینی اختلال شخصیتمرزی بر اساس ترومای دوران کودکی دارد؛ بنابراین ضرورت دارد به مؤلفه ترومایکودکی در کنار توجه به اجتناب تجربهای به عنوان الگویی جهت کاهش شدت عوارض روانشناختی توجه شود.