اثربخشی بستۀ آموزشی توانمندسازی شناختی – هیجانی بر توانایی فضایی و بازداری پاسخ دانش آموزان دختر

نویسندگان

1

2

3 دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

5 دانشگاه علوم پزشکی تهران

doi
10.32598/shenakht.10.6.91
چکیده

مقدمه: توانایی فضایی و بازداری پاسخ، مهارتهای ضروری برای شناخت ، یادگیری و موفقیت در مدرسه و زندگی به شمار میروند. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی بستۀ آموزشی توانمندسازی شناختی – هیجانی بر توانایی فضایی و بازداری پاسخ دانشآموزان دختر بود. روش: طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر پایه ششم مقطع ابتدایی در مدارس شهر تهران در سال تحصیلی 1401- 1400 بود. تعداد 30 نفر به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و در دو گروه گواه و آزمایش جایدهی شدند. برای گروه آزمایش، بستۀ آموزشی توانمندسازی شناختی – هیجانی به مدت 12 جلسه 45 دقیقهای بهصورت هفتهای اجرا شد؛ اما گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد . ابزار پژوهش شامل ماتریس های پیش رونده (ریون، 1956) و آزمون برو – نرو(گوردون و کارامازا، 1982) بود. دادههای حاصل از پژوهش، با نرمافزار SPSS نسخه 24 و با اسـتفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافته ها: تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که بین میانگین نمرات توانایی فضایی و بازداری پاسخ در گروه آزمایش و کنترل در مراحل پیشآزمون و پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 P< ). میزان اندازه اثر توانمندسازی شناختی – هیجانی برای توانایی فضایی و بازداری پاسخ نیز به ترتیب 133/0 و 139/0 برآورد شد . نتیجه گیری: بر اساس نتایج بستۀ آموزشی توانمندسازی شناختی – هیجانی سبب بهبود توانایی فضایی و بازداری پاسخ دانشآموزان شد؛ لذا توصیه میشود این نوع مداخله، به عنوان یکی از روشهای آموزشی برای بهبود توانایی فضایی و بازداری پاسخ کودکان استفاده شود.