تأثیر خودافشایی در شبکه‌های اجتماعی بر توسعه سرمایه اجتماعی (بررسی نقش سرمایه معنوی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت رفتاری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت، پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت، پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22059/jscm.2014.53463
چکیده

 این پژوهش با رویکردی کمّی با هدف بررسی تأثیر خودافشایی در شبکه‌های اجتماعی بر توسعه سرمایه اجتماعی انجام گرفت. در همین راستا، تأکید اصلی پژوهش بر بررسی نقش سرمایه معنوی است. جهت تحلیل داده‌‌‌ها از نرم‌افزارهای SPSS19 و SmartPLS2 به‌کار گرفته شده است. جامعه مورد مطالعه، دانشجویان دانشگاه تهران بودند که در نهایت، 380 نفر در این پژوهش مشارکت کردند. پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته با طیف پنج‌گانه لیکرت طراحی شد و روایی آن با نظر استادان تأیید شد و در شبکه‌های اجتماعی به‌ اشتراک گذاشته شد، و به روش خودگزارشی تکمیل شد. پایایی پرسشنامه با محاسبه آلفای کرونباخ برای بخش سرمایه اجتماعی، سرمایه معنوی، خودافشایی پایایی مناسب ابزار را نشان داد. مدل پژوهش با به‌کارگیری مدل‌سازی معادلات ساختاری و با رویکرد حداقل مربعات جزئی آزمون شد. ضمن برازش خوب برای مدل، نشان داده شد به‌جز یک فرضیه بقیه فرضیه‌های پژوهش تأیید شدند و نتایج نشان داد سرمایه معنوی در توسعه سرمایه اجتماعی مؤثر است. پیشنهاد می‌شود با آموزش به‌کارگیری صحیح از شبکه‌های اجتماعی در چارچوب نظام معنوی، سرمایه اجتماعی را تقویت کرد.