آثار هشت هفته تمرین تناوبی بر سطح لاکتات (La) و فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز (LDH) خون موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار

نویسندگان

1 دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی‌شهر، خمینی‌شهر، اصفهان، ایران

2 استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه گیلان، رشت، ایرا

3 استادیار فیزیولوژی حیوانی، دانشکدۀ کشاورزی، گروه دامپروری، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

4 استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22059/jsb.2015.55231
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی آثار تمرین تناوبی بر سطح لاکتات و فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز خون موش‌های صحرایی بود. 20 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین سن و وزن به‌ترتیب 3 ماه و 14± 224 گرم) تهیه شده و سپس، به‌طور تصادفی به دو گروه شاهد (10 = n) و تجربی (10 = n) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل 4 دقیقه دویدن روی نوار گردان و 2 دقیقه استراحت فعال در 10 مرحلۀ تمرینی روی گروه تجربی اجرا شد. 48 ساعت بعد از آخرین جلسۀ تمرینی بعد از ناشتایی شبانه، موش‌ها با ترکیبی از کتامین و زایلازین بیهوش شدند. برای اندازه‌گیری لاکتات و فعالیت آنزیم LDH، خون‌گیری از قلب حیوان انجام گرفت. اطلاعات با استفاده از شاخص‌های پراکندگی میانگین و انحراف معیار (SE ±M) و آزمون t مستقل تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در سطح لاکتات خون دو گروه وجود نداشت، ولی در میزان فعالیت آنزیم LDH، تفاوت معناداری بین دو گروه تجربی و شاهد مشاهده شد (05/0P <). این نتایج نشان می‌‌دهد، تمرین تناوبی به پاکسازی لاکتات منجر می‌‌شود. پایش لاکتات، موجب حفظ گلیکوژن عضلات شده و از تجمع +H که همراه با لاکتات تولید می‌شود، جلوگیری می‌‌کند.