فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه: زوجین متعارض معمولاً با چالش های قابل توجهی در زندگی زناشویی خود روبرو هستند، که این مسائل می تواند در نهایت به جدایی یا طلاق منجر شود. ازاین رو، بررسی متغیرهای روان شناختی مرتبط با روابط زناشویی و طراحی مداخلات مؤثر، ضرورت بالینی و اجتماعی دارد. در مورد بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهنی سازی بر باورهای ارتباطی، تعهد زناشویی و راهبردهای مقابله ای در زوجین دارای تعارض، شکاف پژوهشی وجود دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهنی سازی بر باورهای ارتباطی، تعهد زناشویی و راهبردهای مقابله ای در زوجین دارای تعارض انجام شد. روش: پژوهش حاضر، از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زوجین دارای تعارض زناشویی بود که از میان آنها 30 نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و به روش نمونه گیری تصادفی ساده در دو گروه آزمایش مبتنی بر ذهنی سازی (15 نفر) و گروه گواه(15 نفر) گمارده شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه باورهای ارتباطی (ایدلسون و اپشتاین، 1982)، پرسشنامه تعهد زناشویی (آدامز و جونز، 1997) و پرسشنامه راهبردهای مقابله ای (لازاروس و فولکمن، 1984) بودند. گروه آزمایش آموزش مبتنی بر ذهنی سازی را در 10 جلسه 90 دقیقه ایی دریافت کرد. داده با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و با بهره گیری از نرم افزار SPSS-24 انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که برنامه های آموزشی مبتنی بر ذهنی سازی بر باورهای ارتباطی، تعهد زناشویی و راهبردهای مقابله ای در زوجین دارای تعارض موثر بود(01/0> P ). همچنین آموزش ذهنی سازی در مقایسه با گروه گواه باعث بهبود باورهای ارتباطی، تعهدزناشویی و راهبردهای مقابله ای شد (01/0> P ). نتیجه گیری: می توان نتیجه گرفت که برنامه های آموزشی مبتنی بر ذهنی سازی با تمرکز بر درک و بازنمایی ذهنی خود و دیگری، همدلی و فهم متقابل را در زوجین تقویت می کند و باعث می شود باورهای ارتباطی اصلاح شوند، تعهد زناشویی افزایش یابد و زوجین از راهبردهای مقابله ای سازگارانه بیشتری استفاده کنند.