بررسی وضعیت سرمایه اجتماعی در سازمان امور مالیاتی استان قم (چارچوبی برگرفته از نامه 53 نهج‌البلاغه)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، پردیس فارابی، دانشگاه تهران

2 کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی، دانشگاه پیام نور تهران

3 استاد دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران

4 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، پردیس فارابی، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jscm.2014.53274
چکیده

در این مقاله ضمن مطالعه مبانی نظری پژوهش و بررسی پیشینه تحقیق درباره سرمایه اجتماعی، سعی شده است مفهوم و مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی در نامه‌های امام اول شیعیان به مدیران منتصب خود در بلاد اسلامی و برخی افراد خاص بررسی شود و از این طریق راهکارهای ارتقای سرمایه اجتماعی توسط مدیران جامعه اسلامی استخراج شود. لذا با در نظر گرفتن تعریفی جامع از سرمایه اجتماعی و با به‌ارگیری فنون تحقیق کیفی، چهارچوبی کلی برای ارتقای سرمایه اجتماعی در جوامع اسلامی که بر رفتار و اقدامات مدیران این جوامع از نگاه امیر مؤمنان تمرکز دارد، پیشنهاد می‌شود. همچنین، وضعیت ابعاد سرمایه اجتماعی در سازمان امور مالیاتی استان قم بررسی شد. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق‌ساخته است که پایایی آن با محاسبه آلفای کرونباخ (برابر با 93/0) تأیید شد. سپس، میان نمونه‌ای به حجم 86 نفر از کارکنان سازمان امور مالیاتی، توزیع شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد در سازمان منتخب همه مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی (اعتماد، هنجارهای مشترک، تعاون و همکاری متقابل، انسجام و همبستگی جمعی، همدلی، مشارکت و هویت جمعی) وضعیت مطلوب دارند.