خودآیینی در بازی باوری رورتی: از آزادی انسان تا رهایی متن
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه شهید مطهری
2 گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه شهید مطهری، تهران
doi
10.30465/os.2024.48642.1976چکیده
بازیباوری رورتی در بستر رومانتیکگرایی او با تلاش برای تحقق آزادی انسانی طرح میشود. رورتی تلاش میکند تا با کنار زدن بندهای متافیزیک، رؤیای آزادی را محقق سازد. هرچند وی، آزادی را به نحو عام مطرح میکند، اما این ایده به طور خاص به وادی ادبیات نیز کشانده میشود. پرسش مقاله حاضر این است که: چگونه میتوان از تحقق آزادی که به عنوان آرمانی رومانتیک مطرح میشود، به رهایی متن از قیود کلاسیک رسید؟ خودآیینی یکی از مؤلفههای بازیباوری است که «سراییدن هر داستانی که میخواهیم» معنا میشود و با شکلدهی متون بدیع به ساخت واقعیتهای تازه میپردازد. در این تحقیق نشان خواهیم داد که به کار بردن کیفیتهای کمپوزیسیونی تازه، چگونه میتواند بازیباوری را در عمل محقق ساخته، آن را به عرصهی ادبیات نیز بکشاند. توجه به آثاری با چنین کیفیتهای کمپوزیسیونی، بیش از دیگر آثاری که رورتی به تحلیل آنها میپردازد میتواند به رها شدن از دام متافیزیک منجر گردد.