بررسی قابلیت توسعه گردشگری طبیعت در شهرستان دنا با استفاده از استراتژی تصمیم‌گیری AHP-OWA

نویسندگان

1 دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه ملایر

2 دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه ملایر

3 دانشگاه شهید بهشتی

4 گروه مهندسی منابع طبیعی وپژوهشکده منابع طبیعی و زیست محیطی دانشگاه یاسوج

doi
10.22054/tms.2019.24081.1691
چکیده

در این تحقیق ابتدا نقشه شاخص­های گردشگری طبیعت شامل شاخص توزیع حیات وحش،  شاخص جاذبه گردشگری طبیعت، شاخص انعطاف­پذیری (مقاومت) محیط ، شاخص تسهیلات زیربنایی و شاخص تنوع گردشگری طبیعت در شهرستان دنا در شمال استان کهگیلویه و بویراحمد با مساحتی بالغ بر 1577 کیلومتر مربع تهیه شده­اند. سپس مناطق بالقوه توسعه اکوتوریسم با استفاده از روش میانگین خطی وزن­دار و محاسبه وزن نسبی شاخص­ها از طریق فرایند تحلیل سلسله مراتبی و اتخاذ استراتژی­های تصمیم­گیری مختلف شامل تصمیم­گیری ریسک­گریز، تصمیم­گیری ریسک­پذیر، تصمیم­گیری حداکثر جبران و ریسک میانی، تصمیم­گیری ریسک پایین و مقدار اندک جبران و تصمیم­گیری ریسک بالا و مقدار اندک جبران و اعمال وزن­های ترتیبی، شناسایی و اولویت­بندی شده­اند. تفاوت در مساحت اختصاص یافته به کلاس­های مختلف گردشگری طبیعت نشان دهنده نقش استراتژی­های تصمیم­گیری مختلف در تعیین قابلیت و اختصاص درجات شایستگی متفاوت به یک منطقه برای توسعه گردشگری است. می­توان محدوده بی­نهایتی از راه­حل­های ممکن تعریف نمود که از نظر ریسک­پذیری در یک انتهایش روش ترکیب بولی OR (وجود حداقل یک شاخص برای مطلوبیت گردشگری طبیعت) و در انتهای دیگرش منطق بولی AND قرار دارد که برای مطلوبیت یک منطقه برای گردشگری طبیعت باید تمام معیارها برقرار باشند. از نظر جبران­پذیری، ممکن است که موقعیتی از نظر یک معیار نامطلوب باشد اما از نظر معیارهای دیگر ارزش فوق­العاده­ای داشته باشد. بنابراین جبران­پذیری نیز در دامنه­ای از عدم  جبران تا جبران حداکثر شاخص­ها قرار دارد.