استفاده از برند گردشگری جهت ایجاد انگیزه سفر با نقش میانجی نگرش نسبت به مقصد گردشگری

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده گردشگری، دانشگاه سمنان

2 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

3 کارشناس ارشد مدیریت گردشگری گرایش بازایابی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

doi
10.22054/tms.2019.26430.1755
چکیده

همگام با تغییرات شگرف تکنولوژی و ارتباطات در قرن حاضر، گردشگری نیز شاهد پیشرفت­های زیادی بوده است. از طرف دیگر، دنیای پرمشغله امروز فرصت کمی را برای تفریح و لذت افراد باقی گذاشته است و مصرف­کنندگان خدمات گردشگری مایل­اند به راحتی و سرعت هرچه بیش­تر به اطلاعات مورد نیاز خود برای سفر دست پیدا کنند. به همین منظور تحقیق حاضر که از نوع تحقیقات کاربردی است و از دسته پژوهش­های توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی به شمار می­رود، با هدف بررسی تاثیر برند گردشگری در شبکه­های اجتماعی جهت ایجاد انگیزه سفر به شهر تهران با در نظر گرفتن نقش میانجی نگرش نسبت به مقصد انجام گرفته است. پرسشنامه­ای شامل 28 گویه به روش تصادفی ساده در شبکه­های اجتماعی توزیع و 313  نمونه جمع­آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از تحلیل عاملی و مدل­سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج این آزمون­ها نشان داد که برند گردشگری و نگرش نسبت به مقصد تاثیر مثبت و معناداری بر ایجاد انگیزه سفر دارد؛ همچنین نگرش نسبت به مقصد در رابطه برند گردشگری و ایجاد انگیزه سفر نقش میانجی را ایفا می­کند.