رابطه برجسته سازی رسانهای مشروبات الکلی در آثار سینمایی برنده اسکار (سالهای 1933-1927) و الغای قانون ممنوعیت مشروبات الکلی در ایالات متحده آمریکا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت رسانه ، فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه سوره ، تهران، ایران
2 دکترای فلسفه تعلیم و تربیت، پژوهشگر دانشگاه امام حسین (ع)، تهران، ایران
doi
10.27834743/ASS.2304.1157.4چکیده
پرداخت رسانهای به امر ممنوع یا خلاف عفت عمومی، علیرغم حضور مواد قانونی منعکننده، همواره محل مناقشه و اعتراض کارشناسان بوده است. این پوشش رسانهای که با عناوینی چون حق آزادی بیان و آزادی دسترسی به اطلاعات و یا در پی تفاسیر مختلف از حدود و ثغور امر ممنوع انجام میپذیرد، به عادی سازی امر ممنوع خواهد انجامید و تا الغای قوانین آن موضوع پیش میرود. پژوهش حاضر با این مسئله و با توجه به «نظریه برجسته سازی» رابطه میان پرداخت رسانهای به موارد خلاف قانون با بروز جنبش در جهت قانونگریزی و تغییر قانون را از طریق مطالعه یک مصداق تاریخی مورد بررسی قرار داده است. مصداق مذکور عبارت است از بررسی رابطهی برجستهسازی رسانهای مشروبات الکلی در سینما (با محوریت آثار برنده جوایز اسکار) و نسبت آن با جنبشهای اجتماعی و اقدامات سیاسی ضد محدودیتهای قانونی مشروبات الکلی در قانون؛ قانونی که در دهههای آغازین قرن بیست تصویب و سپس با عمری کمتر از دو دهه در پی اعتراضات در سال 1933 در ایالات متحده آمریکا ملغی شد.در این پژوهش، به معرفی تاریخچه ممنوعیت مشروبات الکلی، سپهر رسانهای در ایالاتمتحده آمریکا و جایگاه سینما و جشنواره اسکار در مقایسه با سایر رسانههای رایج در طی سالهای اجرایی شدن قانون ممنوعیت مشروبات الکلی پرداخته شده است. تحلیل محتوای کمّی فیلمهای مذکور، فرضیه وجود رابطه میان الغای قانون ممنوعیت با برجسته سازی رسانهای مشروبات الکلی را مورد تأیید قرار میدهد.
