بررسی اتیولوژی و مورتالیتی بیمارانی که تحت عمل پریکاردیال ویندو قرار گرفته‎اند‎‎‎‎

نویسندگان

1 گروه جراحی قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه جراحی قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه جراحی قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت‎های ‎‎‎‎ویژه، عضو هیات علمی دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

5 گروه جراحی قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

6 گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22038/mjms.2018.13324
چکیده

مقدمهپریکاردیال افیوژن عبارت است از تجمع مایع بیش از حد طبیعی در فضای پریکاردی که حالت پاتولوژیک می‎باشد و باعث بروز اختلال کارکرد قلبی و گاهاً مرگ بیمار می‎شود. این مطالعه با هدف بررسی اتیولوژی و مورتالیتی بیماران که تحت عمل پریکاردیال ویندو قرار گرفتند، انجام شده است.روش کارمطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی-تحلیلی گذشته نگر است. تمام بیمارانی که در بین سال‎های ‎‎‎‎13۹۲ تا 13۹۶ به علت تامپوناد به بخش جراحی قلب باز در بیمارستان قائم معرفی شده بودند، بررسی شدند. کلیه بیماران توسط سرویس کاردیولوژی حداقل یک اکوکاردیوگرافی ترانس توراسیک شده‎اند‎‎‎‎، این بیماران وارد مطالعه شدند. پس از تکمیـل فـرم هـای مخصـوص اطلاعات و متغیـرهای مــورد نظـر در ایـن تحقیــق تحت نرم افزار SPSS مـورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. مقـدار P-value معنی دار آماری، 05/0 در نظـر گرفتـه شـده است.نتایجاز 100 بیمار مورد بررسی 45 نفر زن و 55 نفر مرد بودند. میانگین سنی بیماران 57 سال بود. اتیولوژی‎های شایع شامل عفونت‎های ‎‎‎‎ویرال (25%)، بیماری سل (10%)، بدخیمی‎ها ‎‎‎(6%)، بیماری مزمن کلیه (4%)، بیماری‎های ‎‎‎‎بافت همبند (4%)، بیماری مزمن کبدی (3%) و سابقه جراحی قلب باز (3%) به دست آمد. در 45% موارد اتیولوژی خاصی مشاهده نشد. میزان مورتالیتی بعد از عمل 2% بوده است.نتیجه­گیریپریکاردیال افیوژن و تامپوناد می‎‎‎‎تواند تهدیدکننده حیات باشد، ولی اقدام به موقع درمانی و مداخله جراحی و همچنین اداره مناسب حین عمل می‎‎‎‎تواند به حفظ حیات بیماران کمک موثری کند و مورتالیتی ییماران کاهش یابد.