بررسی نگرش و تعیین میزان آگاهی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در مورد یوتانازی
نویسندگان
1 دانشیار و متخصص پزشکی قانونی و مسمومیتها، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 متخصص پزشکی قانونی و مسمومیت ها، موسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون، مرکز تحقیقات انتقال خون ایران، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2019.13325چکیده
مقدمهاین مطالعه به منظوربررسی آگاهی و نگرش دانشجویان پزشکی شیراز در خصوص یوتانازی و شناخت نقاط قوت و ضعف آموزش آنها در این زمینه انجام شده است.روش کاردر یک مطالعه مقطعی طی پاییز و زمستان 1394 از دانشجویان پزشکی شیراز در مقاطع مختلف درخواست شد در صورت تمایل در این طرح شرکت کنند. پرسشنامه مورد استفاده اقتباسی از پرسشنامه سه پژوهش خارجی بود که پس از ترجمه فارسی و با روش پسرو، پیشرو مورد استفاده قرار گرفت.نتایجمیزان پاسخدهی 36/88 % و اعتبار پرسشنامه براساس آلفای کرونباخ (72/0a=) بود. بیشترین مشکل دانشجویان در تشخیص یوتانازی فعال غیر آگاهانه بود. 2/67 % دانشجویان در تمامی مقاطع تحصیلی نتوانسته بودند موارد غیر مجاز برای انتخاب در بیمار بدحال را به درستی تشخیص دهند. 9/84 % موافق تصویب قانونی در خصوص معرفی موارد مجاز یوتانازی بودند، با اینحال 4/62 % نگران سوء استفاده برخی افراد از چنین قوانینی بودند. 6/77 % دانشجویان موافق یوتانازی در مورد خود در شرایط خاص پزشکی بودند. در مجموع، 7/66 % از دانشجویان معتقد بودند با کمک طب تسکینی و بهبود بخشی علایم بیمار، امکان بهبود کیفیت زندگی وی وجود دارد.نتیجهگیریبه نظر میرسد یکی از علل میزان نسبتا بالای توافق برای انجام نوعی از یوتانازی عدم آگاهی کافی از پیشرفتهای حاصله در طب تسکینی و بهبود کیفیت حیات بیمار پیش از مرگ، میباشد.