خشونت جنسیِ علیه زنان در نظام تقنینیِ ایران و افغانستان؛ از به ستوه‌آوری جنسی تا تجاوز

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه خوارزمی

2 دانشجوی دکتری حقوق جزا وجرم شناسی دانشگاه خوارزمی

3 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22034/jlr.2020.184836.1588
چکیده

خشونت جنسی علیه زنان، یکی از گونه‌های خشونت‌ است که به‌رغمِ داشتن آثار زیان‌بار جسمی و روانی شدید، بنا به دلایل مختلف همچنان، شایع، دارای رقم سیاه بالا و نیازمندِ توجه به و حمایت از بزه‌دیدگان این عرصه است. ایران و افغانستان از جمله کشورهایی هستند که در سال‌های اخیر در راستای جرم‌انگاریِ اقسامِ خشونت علیه زنان و نیز خشونت جنسی با طرح لوایح مختلف مانند لایحه «صیانت، کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت» در ایران یا تصویب و بازبینی قوانین موجود در افغانستان مانند «قانون منع خشونت علیه زنان 1388»، «قانون منع اذیت و آزار زنان و اطفال» و مقررات مرتبط دیگر، گام‌هایی برداشته‌اند. ویژگی‌های مشترک دو کشور از جمله وجود موارد متعدّد خشونت علیه زنان، به‌ویژه در افغانستان، مذهب و برخی چارچوب‌های فرهنگی مشترک و نیز نوآوری‌های مقررات قوانین افغانستان در این عرصه که حتّی، می‌تواند برای نظام حقوقی ایران نیز الگوی قانون‌گذاری باشد، سبب شده است تا نگارندگان نوشتار حاضر، خشونت جنسی، بایسته‌های مفهوم‌شناسی، گونه‌شناسی و سازوکارهای قانونی حمایت از آن را به‌ویژه با تأکید بر قوانین و مقررات اخیر، به شیوه تحلیلی و تطبیقی و با بیان نقاط قوت و چالش‌ها مورد بحث قرار دهند.

کلیدواژه‌ها