فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه: رفتار خوردن یکی از رفتارهای اساسی برای تأمین نیاز پایه انسان به بقا است، اما تنها تحت تأثیر محرک های زیستی مانند سیری و گرسنگی تنظیم نمی شود. عوامل روان شناختی و اجتماعی نقش مهمی در شکل گیری و تنظیم رفتار خوردن دارند. بااین حال، پژوهش های محدودی به بررسی نقش متغیرهای روان شناختی با رفتار خوردن در نوجوانان پرداخته اند. این مطالعه باهدف پر کردن این خلأ پژوهشی به بررسی این روابط پرداخته است. هدف: پژوهش حاضر باهدف پیش بینی رفتار خوردن بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و اعتمادبه نفس با نقش میانجی خودکارآمدی انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر با توجه به هدف از نوع تحقیقات کاربردی و ازلحاظ روش یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان 15 تا 18 ساله شهر تهران بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای 250 نوجوان انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه رفتار خوردن داچ (ون استرین، 1986)، پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده (زیمت و همکاران، 1988)، پرسشنامه اعتمادبه نفس (کوپر اسمیت، 1986) و پرسشنامه خودکارآمدی (شرر، 1982) استفاده شد. داده ها از طریق روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار spss22 و مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از لیزرل5/8 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که حمایت اجتماعی ادراک شده با نقش میانجی خودکارآمدی تأثیر معناداری بر رفتار خوردن دارد. اثر غیرمستقیم 15/0 بود که کل اثر علی برابر 68/0 است. همچنین اعتمادبه نفس با نقش میانجی خودکارآمدی تأثیر معناداری بر رفتار خوردن دارد. اثر غیرمستقیم 21/0 بود که کل اثر علی برابر 61/0 است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که حمایت اجتماعی ادراک شده و اعتمادبه نفس با نقش میانجی خودکارآمدی تأثیر معناداری بر بهبود رفتار خوردن دارند. بنابراین، پیشنهاد می شود در برنامه های آموزشی و مداخلات مرتبط با تغذیه سالم در نوجوانان، بر تقویت خودکارآمدی از طریق افزایش حمایت اجتماعی (مانند حمایت خانواده و دوستان) و ارتقای اعتمادبه نفس تمرکز شود. این رویکرد می تواند به بهبود رفتارهای تغذیه ای سالم در نوجوانان و پیشگیری از مشکلات مرتبط با تغذیه کمک کند.